Aktualności

monodram Bogusława Kierca
MÓJ TRUP
na podstawie wierszy Adama Mickiewicza

20.03. (sobota), godz. 20.30 - Scena Kameralna

MÓJ TRUP
monodram na podstawie wierszy Adama Mickiewicza

scenariusz, reżyseria, scenografia i wykonanie: Bogusław Kierc

— Gdy zapaliło się mdłe, wprowadzające oniryczną atmosferę, światło, widzowie zobaczyli pustą przestrzeń, z postawioną na środku sceny szklanką wody. Postać grana przez Bogusława Kierca, znakomitego aktora Teatru Współczesnego we Wrocławiu - tytułowy trup - siedzi już między widzami. Rozpoczyna swój monolog od incipitu wiersza, który posłużył za tytuł spektaklu. „Gdy mój trup w pośrodku was zasiada, w oczy zagląda i głośno gada” - padają słowa w kierunku otaczającej aktora publiczności, po czym on sam wstaje, wkracza na scenę. Klęka, próbuje napić się wody bez przytrzymywania szklanki rękoma, których ruchy ograniczone zostały przez marynarkę nałożoną tył na przód /.../. To trup, który dopiero zmartwychwstał, przebudził się przed chwilą, nie wie czy to jawa, czy podświadomy byt, nie może się jeszcze poruszyć lub tego ruchu się obawia. Konwencja snu znakomicie się sprawdziła w materii tekstu Mickiewicza, niewątpliwie rozszerzając możliwości interpretacyjne całości. Postać być może śni swoją trupiość, a może są to fantazje człowieka, którego młodość bezpowrotnie przeminęła. Z tego lęku i załamania, nagle, poprzez uczucie częściowej akceptacji swego losu, Kierc prowadzi emocje w kierunku zjadliwej ironii /.../. Gorzki śmiech trafia do widzów, przynosząc żal zaprzepaszczonego życia i utraconą wiarę w młodość, która zawsze musi być zmarnowana. Postać nagle zrzuca krępującą ruchy marynarkę, po czym gestykulacją pokazuje szybowanie nad ziemią. Znów płynna i szybka zmiana uczucia. Następuje najtrudniejszy aktorsko i najważniejszy moment spektaklu. Wielka Improwizacja z „Dziadów”, którą Kierc wykonuje mistrzowsko /.../.
Aktor pokazał, jak zrobić wzorcowy monodram. Świetnie opracował tekst (warto przypomnieć, że jest również poetą), wybierając i łącząc współgrające interpretacyjnie fragmenty Mickiewiczowskiej poezji. Swoim panowaniem nad słowem dał świetny przykład, jak we współczesnym teatrze można mówić wiersz. Jego daleka od klasycznej deklamacji wypowiedź, polegająca na błyskawicznym przechodzeniu z jednej skrajnej emocji w drugą, pozwoliła na wydobycie podczas spektaklu wrażeń i sensów, których niekoniecznie możemy doświadczyć podczas lektury Mickiewicza.

Tobiasz Papuczys, „Nowa Siła Krytyczna”


Nagroda Wojewody Dolnośląskiego dla Bogusława Kierca na 42. Wrocławskich Spotkaniach Teatrów Jednego Aktora 2009, nagroda publiczności na Toruńskich Spotkaniach Teatrów Jednego Aktora 2009.